หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 มกราคม 2557 12:49 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
       อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
       
       ที่หน้าโรงละครยามนั้น ดูเงียบเหงาไม่คึกคัก เห็นมีป้ายโฆษณาละครเรื่อง สาวเครือฟ้า แต่ยังไม่มีคนดูมา เพราะยังไม่ถึงเวลาเล่น สายืนมองบรรยากาศรอบตัวอย่างตื่นเต้น อยากดู แต่ใจก็กังวลห่วงคุณหญิงโสภา
       
       “กว่าละครจะเลิกก็มืดค่ำ คุณหญิงเป็นห่วงแย่” สาลุกขึ้น “วันหลังค่อยมาดูดีกว่า”
       สามองป้ายโฆษณาอย่างลังเล พอตัดสินใจจะเดินออกไป ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งรีบร้อนเหมือนหนีอะไรมา เข้ามาชนสาอย่างแรง จนเซล้มลงไปทั้งคู่
       “ว้าย” สาหันไปต่อว่า อย่างไม่พอใจ “อะไรกันนี่ เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ”
       วรรณาขอโทษขอโพย “ขอโทษเถอะจ้ะ ฉันกำลังรีบ”
       ชายหนุ่มวัยเดียวกันคนหนึ่งวิ่งตามมา หน้าตาตื่น
       “แม่วรรณา ไม่มีเวลาร่ำลาแล้ว คนของพ่อแม่ของหล่อนตามมาที่นี่แล้ว”
       “ค่ะ” วรรณาบอกกับสา “คุณจ๊ะ” พลางยกมือไหว้ “ฉันขอแรงหน่อยเถอะ ช่วยเข้าไปในโรงละคร
       บอกคุณเชื้อ ผู้กำกับ ว่าวรรณาต้องไปต่างจังหวัด คงมาเล่นละครไม่ได้แล้ว ฉันฝากบอกแกให้ได้นะจ๊ะ”
       ชายคนนั้นลากตัววรรณาวิ่งหนีไปอีกทาง สายืนมองตามงงๆ
       
       ค่ำแล้ว สายสวาทแต่งตัวเป็นสาวเครือฟ้า สมัยใส่ชุดร้อยตรีพร้อม สำรวยนุ่งโจงกับเสื้อราชปะแตน ผมเรียบแปล้ในบทพระรามพลพ่าย
       คุณเชื้อ ชายวัย 35 ปี ท่าทางเป็นศิลปิน ใส่กางเกงแบบฝรั่ง ทุกคนยืนรวมตัวกันฟังเรื่องที่สามาบอก เห็นนักดนตรีในชุดเสื้อคอกลมนุ่งโจงเดินผ่านไปมา
       “อะไรนะ แม่วรรณาหนีไป” คุณเชื้อเสียงดัง
       สายสวาท เยาะขำๆ “หนีตามผู้ชายค่ะ ถ้าจะพูดให้ถูก”
       สำรวยเสริม “เห็นเขาเล่าว่า แม่เลี้ยงจะบังคับให้ไปเป็นน้อยคุณหลวงแก่ๆ คนไหนสักคน แม่วรรณาเขามีคนรักอยู่แล้ว เขาเลยต้องไป…น่าสงสาร”
       “สงสารตัวเองก่อนเถอะพี่รวย ทีนี้จะยังไงกันล่ะ คุณเชื้อ ใครจะเล่นแทนวรรณาบทสำคัญเสียด้วย”
       เสียงออดดังขึ้น แล้วเด็กโรงละครโผล่หน้าเข้ามาบอก
       “จะเปิดม่านแล้วนะครับ คุณเชื้อ”
       คุณเชื้อปาบทลงกับโต๊ะ ตะโกนลั่น
       “ยังเปิดไม่ได้โว้ย คนเล่นหายไปคนนึง”
       “อ้าว” เด็กยืนอ้าปากค้างหวอ
       สำรวยดันสาออกมายืนกลางวง
       “นี่ไง คุณเชื้อ ให้สาเขาเล่นแก้ขัดไปก่อน สาเขาเคยเป็นนางละครมาก่อนนะเล่นเก่งด้วย”
       “มันไม่ใช่ละครรำนะแม่สำรวย บทเบิดก็ไม่ได้ท่อง จะเล่นได้ยังไง”
       “ฉากแรกมันมีไม่กี่คำเอง มันไปหนักเอาฉากหลังๆ ให้แม่อุษาเขาค่อยๆ ท่องไปก็ได้นี่ คุณเชื้อ .. ยังไงก็ดีกว่าคืนตั๋วนะ” สำรวยเชียสุดฤทธิ์
       คุณเชื้อมองหน้าสา ชั่งใจ สาตื่นเต้น กลัวๆ อยากๆ
       
       สานั่งที่หน้ากระจกหลังโรงละคร สำรวยกับสมัยช่วยกันแต่งตัวแต่งหน้าให้ เป็นหญิงสาวผู้ดี ใส่เสื้อหรูหรา คุณเชื้อถือบทคอยบอกอยู่ข้างๆ สายสวาทหน้านิ่วอย่างไม่ค่อยศรัทธานัก
       “บทของเธอคือคุณจำปา ภรรยาของร้อยตรีพร้อม เธอเป็นลูกผู้ดีมีตระกูล พ่อ แม่เธอจับให้แต่งงานกับร้อยตรีพร้อม แล้วเธอก็ตามเขามาที่เชียงใหม่ ถึงได้มาเจอกับสาวเครือฟ้า จำได้ไหม”
       สารับพยายามจำ “ค่ะ”
       “ฉากแรกมีบทพูดแค่ไม่กี่คำ ไม่มีบทร้อง…เธอจะทำได้ไหมนี่ เฮ้อ...” คุณเชื้อปาดเหงื่อ กลัว “ให้ตายเถอะ แม่อุษา ชื่อเสียงที่ฉันสร้างมาทั้งชีวิต ฉันฝากไว้ที่เธอคนเดียวเลยนะ วันนี้”
       “ไม่ต้องห่วงน่า” สำรวยจับสายืนขึ้น ยิ้มให้ “แม่อุษาต้องทำได้ ฉันเชื่อ”
       สายิ้มรู้สึกอุ่นใจ
       
       บนเวทีเริ่มเปิดการแสดงแล้ว สมัยกับสายสวาท และสำรวยกำลังแสดงอยู่ เป็นฉากร้อยตรีพร้อมพบกับสาวเครือฟ้า
       เครือฟ้ากำลังเก็บดอกไม้อยู่ในสวน ร้อยตรีพร้อมมายืนดูกับพระรามพลพ่าย รับบทโดยสมัยกับสำรวย
       ร้อยตรีพร้อมถาม “คุณพระรามครับ ใครน่ะ งามจริงๆ งามถูกใจเหลือเกิน”
       พระรามบอก “พร้อม ใจเย็นๆ”
       เสียงเพลงนาคบริพันธ์ดังกังวาน พระรามร้องถาม
       “นายรักหรือ สาวชื่อ สาวเครือฟ้า
       ลูกกำพร้า มีสกุล เป็นบุญสร้าง
       สวยทั้งรูป ทั้งจริต จิตสำอาง
       ยังอ้างว้าง ลอยตัว ผัวไม่มี
       ร้อยตรีพร้อมพูด “รักยิ่งกว่ารัก”
       
       สายืนอยู่ที่หลืบข้างหลังเวที มองดูสมัยกับสายสวาทเล่นกันอย่างคล่องแคล่ว เป็นฉากที่ร้อยตรีพร้อมเข้ามาคุยกับสาวเครือฟ้า สองคนตอบโต้ไปมา
       “เชิญท่านนั่ง เจ้า…ข้าเจ้า”
       “ขอบใจ ที่นี่สบายดี มีดอกไม้งามๆ” ร้อยตรีพร้อมว่า
       “บ่งามเท่าใด เจ้า ที่อื่นงามกว่านี้มีจั๊ดนัก”
       “ไม่จริง เชื่อเถอะ”
       “คนใต้เชื่อยากเจ้า”
       
       สามองดูการแสดงบนเวที บีบมือแน่น ใจเต้นระรัว
       สำรวยที่กลับเข้ามาก่อน และคุณเชื้อเข้ามาหาสา
       “แม่อุษา ฉากต่อไปนี้แล้วนะ”
       “ไม่ต้องกลัวนะ แม่อุษา เธอทำได้ เชื่อฉัน” สำรวยให้กำลังใจ
       สาสูดลมหายใจเข้าปอด พยายามระงับความตื่นเต้น สำรวยดันหลังสาออกไปด้านหน้า
       
       สาเดินออกไป แล้วก็ชะงักกึก เพราะตื่นเต้นกับแสงไฟที่สาดส่อง และคนดูที่นั่งกันอยู่เต็มโรง

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
       คนดูพากันมองสาเป็นตาเดียว ทั้งแปลกใจเพราะไม่คุ้นหน้า แล้วพูดซุบซิบกันพึมพำ เซ็งแซ่ ฟังไม่ได้ศัพท์
       
       “ใครกัน ไม่ใช่แม่วรรณานี่" / "สวยนะ สวยจัง เล่นเป็นใครกัน" / "สวยเหลือเกิน”
       สำรวยกับคุณเชื้อที่แอบดูจากหลืบฝั่งตรงข้าม เห็นสายืนนิ่งก็หน้าเสีย คุณเชื้อกลุ้มเอามือทุบหน้าผากตัวเอง สำรวยลุ้น
       สานิ่งเหมือนอยู่ในภวังค์ ประหวัดถึงคำพูดของสองหม่อมพี่น้อง หม่อมนิ่ม และหม่อมน้อย ที่ว่า สักวัน สาจะได้ดีเพราะการรำ
       สมัยในบทร้อยตรีพร้อมดูออกว่าสาตื่นเต้นจึงส่งเสียงกระแอม ช่วยพูดนอกบท แก้สถานการณ์ ซึ่งบทพูดตรงนี้จริงๆ ในเรื่อง สาวเครือฟ้า ไม่มี
       “แม่จำปา ว่าอย่างไร มาแล้วทำไมไม่พูดไม่จา”
       สาได้สติ แล้วรีบยิ้มหวานพูดนอกบทโต้ตอบจ๊ะจ๋ากับสมัย ด้วยไหวพริบอันยอดเยี่ยม
       “แหม…คุณพี่ขา หน้าตาอิฉันเปลี่ยนไป ขนาดคนดูยังจำไม่ได้ คุณพี่ยังจำอิฉันได้อีกหรือเจ้าคะ”
       คนดูฮาครืนทั้งโรง ชอบใจสากันใหญ่ สำรวยกับคุณเชื้อยังขำตาม สาใส่จริตเล่นตามบทต่อไปอย่างคล่องแคล่ว วิญญาณศิลปินของ นางรำสา กลับมาเต็มตัว และบทตรงนี้หล่อนแต่งเอง ไม่มีในเรื่องเช่นกัน
       “เมื่อคืนก่อนอิฉันฝันไม่สู้ดีนัก” จำปาว่า
       “ฝันร้ายมักจะกลายเป็นดี” ร้อยตรีพร้อมบอก
       “ให้มันจริงเถอะค่ะ อิฉันตื่นมายังใจหาย กลัวว่ามันจะกลายเป็นเรื่องจริง” จำปาบอก
       สีหน้าสำรวยจดจ้องมองลุ้นสาไม่วางตา แล้วเยื้อนยิ้มอย่างชื่นชมพอใจ
       
       ฟากหญิงโสภากลุ้มใจ เดินวนเวียนไปมา อุ้มทารกน้อย โสภิต กล่อมให้นอนไปด้วย พลางชะเง้อชะแง้รอสา
       สมศักดิ์กลับจากบ้านนายพัน เดินหน้ามุ่ยเข้าบ้านมา หญิงโสภารีบวางโสภิตลงในเปล แล้ววิ่งถลาเข้าไป
       “เจอไหมคะ คุณสมศักดิ์”
       สมศักดิ์ส่ายหน้า ลงนั่งท่าทางเหนื่อยๆ “พวกละครเร่เขาไปอยุธยากันหมด ทั้งคณะไม่มีใครอยู่บ้านเลย”
       “แล้วสาล่ะคะ ไปกับเขาด้วยหรือเปล่า”
       “ไม่รู้เหมือนกัน”
       “สาจะทิ้งหญิงไปจริงๆ หรือ หญิงไม่อยากเชื่อเลย” หญิงโสภาน้ำตาคลอ
       “ใจเย็นๆ ก่อนครับ สาอาจจะไม่ได้ไปกับพวกนั้นก็ได้”
       “แต่นี่มันค่ำมืดแล้วนะคะ สาจะหายไปไหนได้” คุณหญิงยิ่งใจเสีย “หรือว่า…หรือว่าสาจะเป็นอะไรไป” ยิ่งคิดแล้วยิ่งร้อนรน “หญิงไม่น่าเลย หญิงไม่น่าปล่อยให้สาไปไหนมาไหนคนเดียวเลย ถ้าสาเป็นอะไรไป หญิงจะทำยังไง หญิงจะอยู่ยังไง”
       ยิ่งฟูดหญิงโสภา ยิ่งเหมือนจะร้องไห้ สมศักดิ์เมียงมอง เห็นความรักที่หญิงโสภามีต่อสา พูดเปรยขึ้น
       “ถ้าคุณสารู้ว่า คุณหญิงรักมากขนาดนี้ เธอคงไม่ไปไหนหรอกครับ”
       “สาต้องรู้สิคะ ก็มีแต่สาที่ตกทุกข์ได้ยากมาด้วยกันกับหญิง สาเป็นเหมือนพี่ เหมือนเพื่อน ทั้งชีวิตของหญิงก็มีสาอยู่คนเดียว ในโลกนี้” คุณหญิงน้ำตาเอ่อ “ถ้าสาเป็นอะไรไปเพราะหญิง หญิงคงทนไม่ได้”
       สมศักดิ์เช็ดน้ำตาให้หญิงโสภา ดึงมากอดปลอบ แววตาครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
       
       ม่านโรงละครรูดปิดลงพักครึ่ง สาเดินกลับเข้ามาหลังเวที คุณเชื้อกับสำรวยปรี่เข้ามาหา คุณเชื้อหน้าแดงด้วยความปลาบปลื้ม มีคนอื่นๆ เดินสวนไปมา
       “เยี่ยม ยอดเยี่ยมจริงๆ แม่อุษา เธอแสดงได้ดีมาก ดีเกินคาดจริงๆ” คุณเชื้อชม
       สาดีใจ “จริงนะคะ”
       สำรวยเสริม “จริงสิ คนดูชมกันเปาะไป ว่าแม่อุษาเล่นดีกว่าแม่วรรณาเสียอีก”
       สายสวาทหมั่นไส้ “วุ้ย พูดแค่สี่ห้าคำเท่านั้นเองนี่คะ” แล้วพูดขู่ “ฉากหลังๆ น่ะยากนะ จะเล่นได้หรือเปล่า”
       “ฉันจะทำให้ดีที่สุดค่ะ” สาบอก
       “ขอให้ดีอย่างว่าทีเถอะ แล้วฉันจะให้แม่อุษาเล่นเป็นตัวประจำของวิคนี้เลย เอาซี”
       
       ทางด้านสมศักดิ์นั่งไม่ติด เดินวนเวียนไปมา หญิงโสภาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
       “นี่มันห้าทุ่มเข้าไปแล้ว ทำอะไรซักอย่างเถอะค่ะ คุณสมศักดิ์”
       “รออีกสักครู่ ถ้ายังไม่กลับ” สมศักดิ์หนักใจ แต่ก็ตัดใจ “ผมจะไปแจ้งตำรวจ”
       คุณหญิงท้วง “ตำรวจ! แต่คุณยังมีคดีติดตัว ถ้าเขาจับคุณไป”
       “ถึงคราวจำเป็นมันก็ต้องเสี่ยง คุณหญิงห่วงคุณสามากไม่ใช่เหรอ”
       “แต่หญิงก็ห่วงคุณด้วยนะคะ…คุณสมศักดิ์กับสาก็เหมือนหัวใจของหญิงคนละครึ่ง หญิงขาดใครคนใดคนหนึ่งคงไม่ได้”
       สมศักดิ์มองหญิงโสภา ประทับใจและซึ้งในความภักดีของหล่อน จังหวะนี้ เสียงหมาข้างบ้านเห่าดังขรม ทั้งสองสะดุ้ง
       อุทานพร้อมกันอย่างดีใจ
       “สา” / “คุณสา”
       
       ทั้งสองวิ่งไปหน้าบ้าน
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 11 (ต่อ)
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 9
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 8
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012